Kouloukona Caves > Tafkos Giomata

ΤΑΦΚΟΣ ΤΟΥ ΓΙΟΜΑΤΑ

(missing english version)
Ονομασία: Τάφκος του Γιοματά (Πλατ./ντ.)
Είδος καρστικής μορφής: Σπηλαιοβάραθρο
Τόπος
Νομός: Ρεθύμνου
Δήμος: Κουλούκωνας
Χωριό: Αγιά
Ορεινό συγκρότημα: Κουλούκωνα, ύψωμα Καμάρα
Τοποθεσία: Γιοματάς
Υψόμετρο: 375μ.

Σπηλαιογραφία
Διαστάσεις: Συνολικό μήκος διαδρομών 550μ. Βάθος 11μ.
Στοιχεία εισόδου: Είσοδος με δύο παράλληλα ανοίγματα ακανόνιστου σχήματος, διαστάσεων 2 x 2,5μ. και 0,50 x 0,50μ. Στο χείλος του μεγαλύτερου φύεται αγριελιά.
Περιγραφή: Ένα από τα πιο πλούσια στολισμένα σπηλαιοβάραθρα του Κουλούκωνα. Το πρώτο πηγάδι των 11 μόλις μέτρων διαδέχεται μικρή αίθουσα με λιγοστό διάκοσμο που συνδέεται, μέσω στενού κατηφορικού περάσματος, με τη δεύτερη και πιο στολισμένη αίθουσα του σπηλαίου. Στο βόρειο-δυτικό της άκρο διαμορφώνονται στενά μαιανδρικά περάσματα που καλύπτονται από πλήθος κολονών και κουρτινών. Το στενό πέρασμα οδηγεί στην τρίτη και τελευταία αίθουσα μετά από μικρό δώμα με μεγάλη κλίση. Στο δάπεδο αυτής της αίθουσας υπάρχει συγκέντρωση παχιάς στρώσης αργίλλου και χώματος, ενώ ο διάκοσμος περιορίζεται σε λιγοστές κουρτίνες, μικρο-ελικτίτες σε φάση αποσάθρωσης, σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό ενδιαίτημα για τα αγριοπερίστερα, που το χρησιμοποιούν για φωλεοποίηση και κούρνιασμα, αλλά και για άλλους τρωγλόξενους ή τρωγλόφιλους οργανισμούς, όπως οι νυχτερίδες.
Λιθωματικός διάκοσμος: Ο «Γιοματάς» διαθέτει ογκώδη και άκρως εντυπωσιακό σπηλαιοδιάκοσμο τύπου ρευματόλιθων, σταλακτιτών, σταλαγμιτών, κουρτίνων και ελικτιτών.

Γεωλογία
Σχηματισμός / προέλευση: Αναπτύσσεται μέσα στα ανώτερα μέλη της ομάδας των πλακωδών ασβεστόλιθων και, όπως επιβεβαιώθηκε κατά την αυτοψία, κατά μήκος ενός από πολλά ρήγματα Ανατολής-Δύσης που επηρέασαν την περιοχή.
Στοιχεία υδρολογίας: Πιθανή εισροή νερού στον τελευταίο θάλαμο του σπηλαίου, λόγω της παρουσίας μεγάλων ποσοτήτων αργίλλου στο δάπεδο.

Ανθρωπολογικά στοιχεία
Δεν βρέθηκαν καταγραφές, ούτε διασώζονται προφορικές μαρτυρίες.

Ιστορικό εξερεύνησης
Ήταν ανέκαθεν γνωστό στους ντόπιους της περιοχής. Καταγράφηκε από τον Ε. Πλατάκη στο έργο του «Σπήλαια και άλλαι καρστικαί μορφαί της Κρήτης» με κωδικό 0969. Εξερευνήθηκε και χαρτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Σπηλαιολογικό Όμιλο Κρήτης το 2003.
 
 
Copyright © Σπηλαιολογικός Όμιλος Κρήτης, ΛΑΒΡΥΣ, Ηράκλειο 2008
design and development: magnetism.gr